Wat gaat er komen en hoe zal het gaan?

Je draait de sleutel in het slot, opent de deur en stapt je nieuwe Finse wereld voor de komende vijf maanden in. Was het twee jaar geleden nog vanwege een internationaal uitwisselingsprogramma van de Rotary, nu gaat het om een studie aan de Universiteit van Lapland in Rovaniemi.

‘Vind je het ook spannend?’, vroeg ik je vorige week. Een diepe zucht, stilte en dan een ‘ja’.  ‘Dat snap ik wel kerel, het is ook spannend.’ Een spanning vanwege het nieuwe. Want wat gaat er komen en hoe zal het gaan? Twee jaar geleden nog in gastgezinnen, maar nu helemaal in je uppie.

De studio ziet er keurig uit. Het is gemeubileerd, heeft de noodzakelijke huisraad en zelfs het bedje is al opgemaakt. Een blik naar links, een kijkje vanaf het balkon, kastjes open, kastjes weer dicht. Alles goedgekeurd!

‘Wat wil je vanavond, slaap je bij ons of slaap je al in je eigen huisje?’ Je denkt er niet lang over na. Kort daarna zwaai je me vanaf het balkon na, terwijl ik drie keer toeter. Die Finnen zullen het weten ook. Hier is mijn zoon en zo nemen we afscheid! Eén Finse dame kijkt verschrikt om. Ik zwaai en roep naar haar, met de autoramen dicht, dat we dat zo doen in Nederland. De vrouw zwaait vriendelijk terug. Ze begrijpt me denk ik.

‘Tot morgen’, zei ik nog vlak voordat ik vertrok en je een dikke knuffel gaf. ‘Is goed’, zei jij. Want hoewel je nu dus de sleutels hebt ga je gelukkig toch nog een weekje langer met ons reizen. Naar Zuid-Finland. En als wij dan op 10 augustus vanuit Helsinki naar Duitsland varen, neem jij de nachttrein terug naar Rovaniemi.

Maar niet nadat jij en wij, je gastgezin van twee jaar geleden weer gaan opzoeken. Omdat het toen zo klikte, omdat ze zo aardig zijn, omdat je altijd contact hebt gehouden. Geluk voor ons dat gastgezin. Vanwege die familie ben jij dus nog een weekje langer bij ons. En dat verveelt nooit, zoals het al bijna 22 jaar nooit verveelt met jou.

En dan op 10 augustus, als jij ons vanaf de kade uitzwaait, zal ìk diep zuchten. Niet omdat ik twijfel aan jouw kunnen, maar omdat ik je weer los zal moeten laten. Jij staat daar dan, steeds kleiner wordend op de kade. Zo is de vraag die eerst voor jou was, nu de mijne geworden: wat gaat er komen en hoe zal het gaan?

---

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe verhalen? Registreer dan je mailadres op https://www.gertspeelt.com/blog en ontvang gratis een bericht in je mailbox zodra een nieuw verhaal is gepubliceerd.