Op naar 2026

Het is nog vroeg deze morgen op Ameland en wat ik al vermoedde, blijkt te kloppen. Want als ik de top van het hoge duin bereikt heb, zie ik voor me een nagenoeg leeg strand. Alleen heel in de verte iemand met een hond, maar verder niets dan leegte.

Ik daal het duin af en loop door het mulle strandzand richting de kustlijn. Flarden stuifzand, opgejaagd door een koude wind, gieren om mijn voeten. Het zijn de witte wieven van de wadden.

Hoe dichter ik bij de waterkant kom, hoe meer ik zie dat ik toch niet alleen ben. Tientallen strandlopertjes trippelen langs de waterlijn op zoek naar voedsel. Ze piepen niet naar elkaar. Dat zou ook niet helpen met de bulderende golven op de achtergrond. In plaats van piepen, kijken ze naar elkaar. Als de één zijn snaveltje in het zand steekt, volgt al snel een ander. Ze prikken er wat aan af.

Boven de zee breekt de lucht open. Helder blauw, vermengd met zacht roze en geel geven opeens licht aan de lucht. Ik blijf even staan. De frisse kou prikt in mijn wangen. Niet vervelend trouwens, juist fijn. Ik loop nog een stukje verder langs de branding. De wind duwt me zachtjes vooruit, de kant op van strandpaviljoen Sjoerd. Maar voor Sjoerd is het nog te vroeg.

Sjoerd staat trouwens wel op een reclamebord. Een stoere kop met een baard en een zeepet, die onverzettelijk de zee overtuurt. Met deze man valt niet te sollen. Dat gold ook voor die andere Sjoerd, jaren geleden.

Het was ergens in de jaren negentig. Met theatergroep Schuim zouden we improviseren bij de kunstuitleen in Lelystad. De kleedkamer leek prima, tot Willy zuchtte: ‘Ach mijn lieve hemel, kijk nou toch eens.’ En dus keken we waar Willy naar keek. Aan de muren hingen een aantal grote schilderijen. De werken waren gesigneerd met de naam Sjoerd. We zagen blote mannenlichamen waarbij de nadruk viel op datgene waar iedereen bij een bloot lichaam altijd het eerst naar kijkt. ‘Dat is de ploert van Sjoerd’, verzuchtte Willy.

Met een grijns loop ik terug naar mijn vakantieverblijf. De noordwestenwind heeft de boel schoongeveegd en Sjoerd heeft de lach gebracht. Laat 2026 maar komen.

---

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe verhalen? Registreer dan je mailadres op https://www.gertspeelt.com/blog en ontvang gratis een bericht in je mailbox zodra een nieuw verhaal is gepubliceerd