Mijn lust en mijn leven

Het is 7 januari 1991 rond half acht in de ochtend. Ik stap voor het eerst als meester de drempel over van mijn nieuwe school, de Brandaris in Dronten. Ik heb er zin in. Mijn sollicitatie is voorspoedig verlopen. De proefles, met achter in het lokaal drie leden van de sollicitatiecommissie, was een feestje en de eerste kennismaking met mijn nieuwe collega’s was verwarmend.

Nadat de schoolbel is gegaan komen de eerste kinderen binnen. De gezichtjes staan wat op afwachtend. Als iedereen zit vraag ik: ‘Zullen we beginnen met het lied dat ik jullie geleerd heb tijdens de proefles?’ Een enthousiast ‘Jaaa’, waarna we er lustig op los zingen. Soms klinkt mijn gezang wat vals, maar dan sla ik de snaren wat fermer aan. En als ik de akkoorden even misgrijp, zing ik gewoon wat harder. ’s Avonds plof ik moe van alle nieuwe indrukken op de bank en ben blij. Mijn eigen klas, mijn eigen school, mijn eigen kinderen, eindelijk.

De jaren die volgen gaan razendsnel voorbij. De kinderen zijn geweldig en ik voel me thuis op mijn school. Het werk is uitdagend en inspannend maar kent ook een fijn soort regelmaat. De methoden die ik gebruik zijn goed opgezet en er is volop ruimte voor mijn eigen ideeën. Ook is het bijhouden van de ontwikkelingen van de kinderen goed te doen, hoewel ik merk dat gaandeweg de jaren steeds meer systemen de weg weten te vinden naar het onderwijs. Scores bijhouden, overzichten maken en je steeds vaker moeten verantwoorden in wat je gedaan hebt en in wat je gaat doen. In die jaren verzucht ik wel eens dat ik er niet helemaal van overtuigd ben of het onderwijs er nu echt beter van wordt. Directeur Geert zuchtte dan met me mee.

Inmiddels ben ik 35 jaar verder, werk ik op de pabo in Deventer en zijn de systemen niet meer uit het onderwijs weg te denken.

Vanochtend nog, toen ik in Deventer was, schreef ik een instructie in Word en maakte ik daarna een presentatie in PowerPoint. Toen die klaar was checkte ik mijn mail in Outlook, ging ik uit Bison wat fotobladen downloaden, controleerde ik in Testvison de resultaten van een toets en checkte ik in TOS of er toetsfeedback was gekomen van studenten. In Forms las ik de antwoorden van een studenten-enquête. Ik declareerde mijn woon-werk verkeer in Reisbalans, gaf een facilitaire klacht door in het Self-Service-Portal en vroeg om een voorschot in Afas-Insite. In Teams checkte ik de laatste afspraken rondom een leereenheid en vervolgens keek ik nog even in Brightspace of alle leereenheidsinformatie up to date was. Daarna een laatste controle in Xedule of mijn les niet verplaatst zou zijn en ik kon beginnen!

Zo stapte ik precies op tijd mijn lokaal binnen. De meeste studenten zaten er al. ‘Hoi Gert’, klonk het vrolijk, ‘heb je er zin in vandaag?’ ‘Oh zeker’, antwoordde ik, ‘want lesgeven is mijn lust en mijn leven.’

---

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe verhalen? Registreer dan je mailadres op https://www.gertspeelt.com/blog en ontvang gratis een bericht in je mailbox zodra een nieuw verhaal is gepubliceerd.