Gert Talens

Het is nog vroeg deze ochtend. Met halfgeopende ogen pak ik mijn telefoon. Ik zoek op de NOS-app de laatste nieuwsberichten en lees dat de grote blonde leider aan de andere kant van de oceaan weer iets te zeggen had. ‘We are going to do something on Greenland, whether they like it or not. I would like to make a deal, you know, the easy way, but if we don’t do it the easy way we are going to do it the hard way. And by the way, I’m a big fan of Denmark too.’   Plots ben ik klaarwakker en denk...

Het is nog vroeg deze morgen op Ameland en wat ik al vermoedde, blijkt te kloppen. Want als ik de top van het hoge duin bereikt heb, zie ik voor me een nagenoeg leeg strand. Alleen heel in de verte iemand met een hond, maar verder niets dan leegte. Ik daal het duin af en loop door het mulle strandzand richting de kustlijn. Flarden stuifzand, opgejaagd door een koude wind, gieren om mijn voeten. Het zijn de witte wieven van de wadden. Hoe dichter ik bij de waterkant kom, hoe meer ik zie dat ik...

Hij was er volledig van overtuigd. ‘A merry Christmas? Bah, humbug!’ Want Kerstmis zou hem toch niks brengen en het kost immers alleen maar geld. En dan zijn klerk Bob Cratchit, die zou, net als elk jaar, ook nu weer de hele kerstdag vrij willen en waarschijnlijk zou hij ook de dag erna later op kantoor willen komen. Dat laatste zou Scrooge zeker niet toestaan, want kerst is gewoon vette humbug. Het is december 1979 en ik zit in het lokaal van meneer de Wit. Op mavo de Esakker in Gieten is...