Gert Talens

Op het bankje bij de visplas van Eext is het goed toeven. Dat vind ik niet alleen, dat vindt mijn moeder ook. ‘Wij kunt hier mooi even zitten’, zoals ze vanochtend, net als bijna elke andere zondagochtend, zegt. Een half uurtje daarvoor meldt ze het personeel van haar verzorgingshuis dat ze samen met mij even naar het bos gaat om te picknicken. ‘Wat leuk, geniet ervan.’ ‘Ja dat komt wel goed’, mompelt mijn moeder terwijl we naar de auto lopen. ‘Heerlijk’, zegt ze als we op het bankje zitten....

Bij de Albert Heijn in Assen-Oost is het al net als elders: de verdwenen kassa’s en kassières. Snelheid en efficiëntie voeren de boventoon, want dat is wat de klant wil. En die klant is nu eenmaal koning. Ik begrijp de overwegingen van de supermarktboekhouders, maar dat wil niet zeggen dat ik, als medeklant en dus ook medekoning, dit een goede zaak vind. Dus sta ik in de wachtrij van de enig overgebleven kassa en wacht rustig mijn beurt af terwijl links en rechts klanten richting de...

Het is woensdagmiddag half vijf als ik uit het raam kijk. Ik heb zojuist mijn werkzaamheden van de dag beëindigd en zal zo naar beneden gaan om te gaan koken. Maar eerst nog even kijken. Want vanuit mijn werkkamer, helemaal op zolder, heb ik een prachtig uitzicht op het kruispunt voor ons huis, op het groen van de populieren en het blauw van de lucht. Een vrouw loopt met haar hond, een man in een scootmobiel met een rode boerenprotestvlag rijdt op het fietspad en een dubbeldekkerbus van...